13 feb 18

In deze serie, die verschijnt in het blad Natator van Gyrinus natans, studievereniging van de Vrije Universiteit, wordt steeds een bioloog besproken die ook schrijver is. Deze keer: Jelle Reumer Jelle Reumer is een Nederlandse bioloog met verstand van evolutie, paleontologie, zoölogie en nog een heleboel meer, die een indrukwekkend aantal boeken en columns geschreven heeft, haast nog meer dan Midas Dekkers. Hij verdient dus hoognodig een plek in deze […]

24 dec 17

In deze serie wordt steeds een bioloog besproken die ook schrijver is. Deze keer: Kenneth Grahame Veel mensen kennen “De wind in de wilgen”. Het is een van de klassiekers onder de kinderboeken, tegelijkertijd een literair meesterwerk. Mol is op een mooie voorjaarsochtend zijn huis aan het schoonmaken, eerst met bezems, dan met stofdoeken, klimmend op ladders en trappen, en in de weer met een borstel met witkalk. Hij komt […]

Emeritus professor Maarten Frankenhuis studeerde in Utrecht af als veterinair, maar is toch, vanwege zijn brede belangstelling en uitgebreide kennis van het dierenrijk te zien als een echte bioloog, een schrijvende bioloog bovendien die een plek verdient in deze reeks columns. Frankenhuis was jarenlang directeur van Artis en in die hoedanigheid heb ik hem verschillende keren ontmoet. We hebben samen met de GGD nota bene een projectvoorstel voorbereid om een […]

1 mrt 17

Als je vijftig jaar na het verschijnen van “ The Naked Ape” gevraagd wordt om een column te schrijven in een Natator die geheel gewijd is aan het thema voortplanting dan kun je niet anders dan uitkomen bij Desmond Morris. Het is een wonder dat ik in deze rubriek nog niet eerder over hem geschreven heb, want Morris heeft mijn leven op doorslaggevende wijze beïnvloed en hij is een schrijvende […]

1 dec 16

In een Natator over genetica past een schrijvende bioloog die geneticus is. Ik kwam uit bij Francis Collins, weliswaar geen schrijver van romans, maar wel schrijver van zo’n persoonlijk verhaal dat hij vrijwel voor een romanschrijver door kan gaan. Francis Collins is het hoofd van de National Institutes of Health (NIH), het grootste biomedische onderzoeksinstituut ter wereld, met duizenden onderzoekers, verspreid over tientallen locaties in de Verenigde Staten. Collins werd […]

1 jul 16

De Zuid-Afrikaan Adriaan Reinecke is zoöloog, docent aan de Universiteit van Stellenbosch, die regenwormen onderzoekt en kijkt naar de effecten van bodemverontreiniging. Zo kende ik hem lange tijd uit de literatuur en kwam ik hem vaak tegen op congressen. Hij heeft zelfs een tijdje op mijn afdeling gebivakkeerd en mijn collega heeft met hem gepubliceerd over de effecten van zware metalen op regenwormen. Des te vreemder is het dat ik […]

1 apr 16

Hoe is het mogelijk, nadat ik nu al elf van deze stukjes over schrijver-biologen gemaakt heb, en dat ik nog nooit een column heb geschreven over Guido Gezelle? Gezelle is bij de biologen van de VU natuurlijk bekend vanwege de naam van de faculteitsvereniging Gyrinus natans, die komt uit zijn gedicht “Het schrijverke”. De eerste acht regels van dit gedicht hoort elke VU-bioloog uit zijn hoofd te kennen, anders heeft […]

1 jan 16

Natuurlijk betrof het métier van Heinz Polzer niet de biologie, maar hij heeft zo leuk over het menselijk lichaam geschreven dat hij in deze serie een plaats verdient. Er is nog een reden om aandacht aan hem te besteden: in november kwam – postuum – een nieuwe bloemlezing uit: “Troika hier, troika daar. Het allermooiste bij elkaar”. Dit boek bevat liedteksten, proza en gedichten van Drs. P, verzameld door Renske […]

1 jun 15

Ik ben een mateloos bewonderaar van de Amerikaanse evolutiebioloog Stephen Jay Gould. Het is jammer dat ik hem nooit persoonlijk ontmoet heb. Mijn collega Steph Menken, hoogleraar evolutiebiologie aan de UvA, heeft hem een keer gesproken bij een bezoek aan Nederland en vertelde me dat het een nogal onuitstaanbaar personage was. Je ziet dat vaak met grootheden: in het dagelijks leven zijn het irritante mensen. Maar dat maakt mijn achting […]

1 mrt 15

Leo Vroman was een bioloog, tegenwoordig zou je zeggen biomedische wetenschapper, die onderzoek deed aan de bloedstolling. Hij verwonderde zich over de enorme complexiteit van het stollingsproces en beschreef het Vroman-effect: het verschijnsel dat bloedserumeiwitten zich in een bepaalde volgorde aan een oppervlak hechten: eerst de meest mobiele, vervolgens de eiwitten die minder mobiel zijn maar een hogere affiniteit hebben voor het oppervlak en de eerdere eiwitten verdringen. Vroman deed […]